Un monument à l'apatride

Avec la gamelle du soir, la direction de la taule fait circuler un conseil juridique gratuit. Mais "les seuls thèmes à ne pas aborder concernant votre affaire et tout ce qui touche à la procédure disciplicinaire interne."(...).
Il s'agit d'un monument du foutage de gueule. On soit que depuis 1981, ni la justice, ni l'administration pénitentiare ne pouvent trancher la tête des détenus, alors ils se la payent. de la même manière, il-est, paraît-il, possible de rencontrer un dentiste (en ce qui me concerne, cela fait quatorze mois que j'attends...) aura qui, bien entendu, il n'est pas question d'evoquer le moindre problème dentaire. En revanche, nous pouvons "disposer" d'un coiffeur, avec lequel on peut aborder tous les sujets, selon la tradition de cette profession. Dommage tout de même qu'il ne "dispose" pas de ciseaux (trop dangereux!)...
Pour la petite histoire, je me suis insert á cette consultation juridique le 19 mai 2007. J'ai été reçu quatre mois plus tard et j'ai posé la question suivante: "Comment faire pour ne plus être français?". C'est en effect devenu une telle honte (je ne développerai pas, j'ai promis d'être bref!) qu'il me semblait urgent de faire cesser cet état de fait. Tête de l'avocaillon, plutôt habitué à la question inverse, et qui, je l'aurais parié, n'a pas su me répondre, me renvoyant au Code civil qui, comme de juste, est absent de la bibliothèque. Passons. J'ai depuis obtenu la reponse: c'est impossible!. Ou du moins, il faut préalablement obtenir une autre nationalité, la France étant signataire d'une convention par laquelle elle s'interdit de générer des apatrides. En voilá une bonne nouvelle! La France respecte scrupuleusement les conventions qu'elle ratifie! Ça alors!
Didier
Maison d'Arrêt.
P:S: Attention! Lettre sortie en fraude. Merci...
C.Q.F.D.

Ausentzia

Ausentziaren espazio
infinitoa.
Bakardadearen neurria
mugaezina.
Hutsaren tamaina
amaigabea.
Baina hala ere,
ausentzia
bakardadea
hutsa
uki litezke
hemen ispiluari begira.

Demagun

Demagun bakarrik sentitzen garela
oso bakarrik.
Demagun bakardade hortan
jaso dugun egunkarian murgildurik
gaudela. Mugaren bestaldeko, urrutitasun urruti
hartako oihartzunak dastatuaz (lau eguneko atzerapenarekin).
Demagun orri bat igaro eta
begirada batean laketu garela,
"sexologia, ximurrak, xamurrak,..." eta antzeko hitzak
begiradaren inguruan dantzan.
Demagun begirada argitzen duen
irrifarrak,
dantzan zebiltzan hitzak
eklipsatu dituela.
Demagun ixtante batez irrifarraren, begiradaren
leihotik so,
beste leiho bateko burniak, aiztoak
desagertzen direla.
Demagun argazkiko irrifarrak
irrifar bat eragin digula. Demagun bakardadea oso erlatiboa dela
bururatu zaigula.
Demagun irrifarraren, begiradaren,
bultzadaz,
aurrera darraigula,
biziak, aurrera darraiela,
tai gabe,
demagun.

Goizaldeko txorien kanta (7:28 AM)

"Couchez vous par terre!"
"NON!"
"Je dis couches toi par terre!"
Agents de renfort au troisième étage!
Agents de renfort au troisiéme étage!
Couches toi!"
"NON!"
Dinbi-danba.
"AAAH T'ES EN TRAIN DE M'ÉTOUFFER! PUTAIN!"
Dinbi-danba
"Passe lui les menotes!"
Kri-kra, kri-kra, klik.
"ARRÊT, JE PEUX PAS RESPIRER, CONNARD!"
Dinbi-danba.
"Lève-toi!"
Dinbi-danba.
"Lève toi, j'ai dit!"
"ÇA VA, JE SAIS MARCHER".
Badoaz, badoa
bere gorrotoa, bere mina.
Haien bortizkeria, haien burni hotsa.
Goizaldeko txorien kanta.

Harea finezko hondartzak

Orain imaginatu naufrago bat
ni
burdin eta porlanezko galernaren erdian
harea finezko
oroitzapen eta sentimendu goxoaren
hondartzan lehorreratzean.
Atzamarrak bere azal epelean hondoratu
bere atzamarrak nere azal epelean hondoratu,
Hondartzako brisara lasaiak
bere ahotsak
hurbildutako aspaldiko irudietan
oraindik
kulunkan
ni.

Zuk ere idatziko zenuke

"Tu también cantarías
si te encontraras en un lugar como este"
Leonard Cohen

Zuk ere idatziko zenuke
zulo hontan egongo bazina.
Sarri, Lertxundi edo Izagirreren maila
sumatzera ere iritsi gabe.

Zuk ere idatziko zenuke
zulo hontan egongo bazina.
Lau lerro kaxkar
bata bestearen ondoan,
metaforatxo bat
eta bukatzeko egia literario bat.
Bakardadearen erdian
niaren bila,
lumaren atzetik.
Zuk ere idatziko zenuke.

De bouche à oreille. Radio Mon Païs

"Palestinar preso bakartiak
irratia darama aldean eta entzuten du, betiere,
hurrintasunaren arrabotsa." Sarri

Hemen inguratzen gaituen naturak ez du marroi argi kolorerik. Baina hemen eta han, basamortuaren erdian zirkulu berdinak egiten ditugu. Herri eta famili egarriz.
Paraje honen erdian, ostiralero, irrati frekuentziez osatutako xamurtasun bafada. Familiaren, lagunen, hau da, etxekoen ahotsek inguratzen gaituzte 17:15-etatik 18:30-etara.

"Eta aideak dakarkionean bere sorlekuko
iturrien hotsa aditzen."
Sarri

Telefonoa:0033562272323

Interneten entzuteko jarraitu pausu hauek:

Sartu helbide honetan: http:www.tv-radio.com

Aukeratu Espace client, radio

Aukeratu Radio Mon Païs

Aukeratu eskuinean Windows Media Player.

Eta entzun, deitu…. Irrati bat baino gehiago entzuten baduzu itxi nabigatzailea eta utzi bakarrik Radio Mon Païsena.

Itzulera

PHARTITZEKO TENORIA 1.
Goiztirian hodeiez ederreztaturik
lema hartuko duzu.
Korinthotik haztanduz betirako.
Laztanen nahia zein ilargik
du piztuko zure azalean,
haragiaren desira zein eskuk
asetuko?
Malkozko murrailen alboan
izkiriatzen ditut poemak
zure adatsean.
Rikardo Arregi.

Azkenengo besarkadari amaiera emango dion azken muxua,"asko maite zaitut laztana" esan eta banoa. Funtzionarioa atearen atzean zegoen ni noiz aterako zain. Nere bizkarrean atea nola ixten duen sentitu arren, jadanik ez dut atzera begiratuko. Pasiloan aurrera noala, pasatzen naizen lokutorio bakoitzean antzeko aurpegi luze eta goibelak, despedida garratzaren aztarnak. Ematen dudan pausu bakoitzeko, zure azken irudia burmuinean ongi iltzatua gera dadin ahalegintzen naiz.
Pasiloaren bukaeran ilara, funtzionarioak bakoitzaren zenbakia makinatxoan tekleatu eta bertan pasatzen dugu eskuineko eskua, "Accept". Itxaron-gelara sartzean ezagunen bat dagoen begiratu eta norbait aurkituz gero harengana noa. Zain gauden bitartean, albokoarekin hitz aspertua. "Zer moduz bisita?", Nor etorri da?", galdera eta erantzun tipikoak. Albokoen berbarotik haratago nago ni, duela minutu parea zurekin izan dudan hizketaldian oraindik buru-belarri sartuta. Zure ahotsa al da entzuten dudana?. Seguraski haren oihatzuna, bihotzetik gorantz belarrietara doana. Maitearen ahotsaren doinuak beti kontrako bidea egiten du. Kanpotik barrura jo beharrean, bihotzean jaio eta belarrietan lehertzen da oroitzapen goxoa. Mihaketa gelaren atea ireki denean barrura begiratu dut, bertan dauden funtzionarioak nortzuk diren ikusteko. Horrela gutxien miatuko nauen horrekin sartuko naiz. batzuetan, zorte eskaseko eguna tokatzen denean... nire turnoa iritsi da.
"Zer moduz?".
"Ondo, familiarekin beti ondo, nola bestela?".
Jertsea eman diot, kamiseta, oinetakoak, prakak, galtzontziloak jaitsi eta buelta bat eman. Galtzontziloak, prakak,oinetakoak, kamiseta, jertsea. Prozesuaren hoztasunak ezin du ezkutatu, presoa gutxiesteko dagoen ahalegina. Ahalegina ezen zure azken muxuak tatuatu didan irrifarra itzaltzeko hori baino zerbait gehiago beharko du uniformatuak. Zure laztanak beste leku batzuetan ere utzi dute haien aztarna, galtzontziloetako arrasto humela gure humanitatearen aldarria. Ziegako leihoa ixten duen burni-sare hotzak, bizitza, sexua hoztuko digula uste al dute?. Bost minutu lehenago eman didazun laztan bakoitzak, gorputzeko milimetro koadro bakoitzean lurrikaratxo bat eragin dit. Mustro urdinak galtzontziloa eskatzen badit?. Tori esango diot, maitasunaren gerrilak egindako ekintzaren aldarrikapen agiria.
"Bonne journée"
"De même".
Bigarren itxaron gelara igarotzean, mihaketaren aurreko itxaron-gela zeuden aurpegi tentsoak zertxobait lasaitu dira. Norbaitek zigarroren bat pasatzea lortu baldin badu, metxero eske ibiliko da.
Hormaren kontra nagoela, atea noiz irekiko diguten zain, pixkanaka-pixkanaka bisitaren errepasoa egiten hasten naiz. Entzundako hitz bakoitza, jasotako laztanak, emandakoak.
Oraindik zure usaina nabari dezaket, kamisetan itxatxita eta bertan babesten naiz. Beharbada norbait hurbilduko da zerbait esatera, eta nik oin bat orainaren eta bestea zurekin izandako inkontruan dudalarik,"oui", "non" laburrekin erantzungo diot. Oraindik elkarri lotzen gaituen hari mehar hori bizi-bizi mantendu nahi dut beste instant batez bada ere.
Iritzi da funtzionarioa, ireki digu atea, ziegarantz abiatu gara. Haize bolada fresko batek aurpegia laztanduz gero, zure azalaren epeltasunaz akordatuko naiz. haize bolada epela, zure hitzen freskotasuna. Denbora aurrera doan heinean, gero eta finagoa den hari mehe horri esker, hotzean eta beroan frexko nauzu. Edozein modutara ziegaren itzulera zure konpainian eginen dut.

Hau ez da literatur blog bat

"Idazten ari den folio bakoitza argi edukiontzi bat litzateke orduan, argiaren uzta biltzen ariko da komediantea, garia biltzen duenak bezala, egun ilun haietan argiaren uzta biltzen, zegoen argi apurra landu eta hari forma ematen, hura itxuraldatzen. Argiaren inbentarioa ilunpearen garaian.
Borrokatzeko era bat"
HARKAITZ CANO. "Belarraren ahoan".

Hau ez da literatur blog bat. Komunikatzeko behar bat betetzen duen postontzi birtuala. Giltzapetua egoteak eragiten duen barne ezinegonari (barnean ezin egoteari), aterabide bat bilatzeko saiakeratxoa. Librea, libertatea lapurtu diguten leku honetan. Hau da, libre, libre, liiiiiibreaa. Muga tenporalik edo tematikorik gabe, beharraren arabera betetzen joango den bitakora. Konpromezu bakarra, nire erraietan bustiko dudala luma idazten hasi aurretik. Paperari egindako zauriei darien zukua, basamortuaren erdian. Eta zauriak haizatzea merezi al du?. Amamak, txikiak ginela, belaunean egindako urratuei merkromina jarri eta tiritaz estali beharrean, txandala belaunetik gora tolesten zigun. Hala zauriak hobeto aranasa hartuta lehenago itxi zitezen. Gero, merkromina oraindik sikatu gabe zegoela putz egiten genion zauriari, hazkurearen gainetik plazer txiki bat sentitzeko. Nor edonork, hemen azaltzen diren zauriei putz egin ezkero sentituko dudan plazer bera. Beraz hor doa harria errekan bera. Hasierako ertz zorrotzak, pixkanaka-pixkanaka leuntzen joango ote dira? eta erreka? Iturriak espero duen bidetik joango al dira bertoko urak? Bitartean erdu ingurura, begira, zerbait mugitzen hasi da basamortuaren erdian. Oier.
"Oh God, i could be bounded in a nutshell and
count myself a king of infinite space"
Hamlet.II.2

Le chant des partisans

Ordokietan lagun
entzuten beleen
hegalaldi beltza?.

Entzuten al duk
lotutako herriaren
oihu garratza?

Ohé partisano
adi egon nekazari
edo langile.

Gauean etsaiak
odol ta malkoen prezioa
du jakinen.

Meatik igo
ta menditik jaitsi
kamaradak.

Lastotik atera
fusil, metraila
eta granadak.

Ohé, hiltzaile
haizko edo balaz
ekin fite.

Ohé, ekintzaile
kontuz pardelan duzu
"dinamite".

Anaiengatik
gara kartzelen
apurtzaileak.

Gorrotoa sakelan
goseak bultzatzen
miseriak...

Zenbait herritan
jendea ohe hutsean
amesten du.

Hemen gaituzu
gu gabiltza, guk hiltzen
ta hiltzen gu.

Hemen pasatzean
zer nahi, zer egin
batek daki.

Kidea erortzean
itzaletik atera
ordezkari.

Bideetan bihar
odol beltza eguzkitan
da lehortuko.

Txistu egin lagunok
askatasunak gauean
digu adituko.

Le chant des partisans. Joseph Kessel eta Maurice Druon.
Itzultzailea: Xabier Irastorza
Informazio gehiago: Wikipedia
Kantaren bertsio batzuk: Anna Marly